Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Μακεδονία


η συνέχεια...
Αγαπημένες μου φίλες και αγαπημένοι μου φίλοι
σας υποσχέθηκα μια συνέχεια στα ποιήματα, που έχουν γραφτεί μεταξύ 1991 και 1994, από μια Ελληνίδα της διασποράς!

Διαβάστε μερικά ακόμα, πάντα είναι επίκαιρα.Μόνο τα ονόματα των αρχηγών κρατών αλλάζουν...

  Ανησυχώ και θλίβομαι

Ανησυχώ και θλίβομαι με το κατάντημά μας
που απάντηση δεν πήραμε στα ερωτήματά μας
γιατί κανείς δεν τόλμησε ανδρεία ν΄αντιδράσει
και μπόρεσε το Σκοπιανό το ψέμα να περάσει,

γιατί κρυφά και ύπουλα έχουν αποφασίσει
τα Σκόπια ν΄αναγνωριστούν απ΄Αμερική και Δύση
γιατί κανείς δεν διάβασε λιγάκι ιστορία
και τον Γκλιγκόρωφ πίστεψαν με τόση ευκολία,

γιατί με τόση απλοχεριά μοιράζεται η Ελλάδα
αυτή που πρώτη κράτησε του φωτισμού τη  δάδα,
κι αφού τα φώτα πήρανε ζητάνε να τη σβήσουν
κι από τον χάρτη των εθνών να την εξαφανίσουν.

Ελλάδα, δεν σ΄απόμεινε, που δίκιο να γυρέψεις,
κανένας δεν σε συμπαθά, πρέπει να το χωνέψεις,
λες τάχα νάχει κι ο Θεός κρυφά αποφασίσει
από τον χάρτη των εθνών για πάντα να σε σβήσει;

Θα τρίζουνε τα κόκκαλα του Παύλου του Μελά
μα ο Γκλιγκόρωφ ύπουλα στο θρόνο του γελά,
μία χουφτίτσα άνθρωποι, μια χούφτα τόση Σκούποι,
σε κάνανε Ελλάδα μου, των άλλων κλωτσοσκούφι.

Και να υπάρχουν Έλληνες , σπλάχνα σου και παιδιά σου
που να γελούν Ελλάδα μου με το κατάντημά σου!

Πέννα μου γράφε άφοβα, γράφε μην σταματήσεις
κτύπησε πόρτες,  φώναξε, ξύπνησε συνειδήσεις
που χρόνια εκοιμότανε και επαναπαυόταν
πως πάνω απ΄την Ελλάδα μας κίνδυνος δεν πλανιόταν. 


Ανησυχώ

Είμαι μικρής Πατρίδας γέννημα και θρέμμα
με τον πολύ γαλάζιο και καθάριο ουρανό,
κι αν χρόνια τώρα ζω και βρίσκομαι στα ξένα
για  ότι συμβαίνει όμως πάντα ανησυχώ.

Ω σεις αρχαίοι ιστορικοί όλοι ξυπνήστε,
των εθελοντικά τυφλών τα μάτια ανοίξτε, 
που σας διαβάζουν μεν μα δεν καταλαβαίνουν
γι΄αυτό τόσο στο Σκοπιανό το ψέμα εμμένουν.

Μακεδόνες γρηγορείτε

Μακεδόνες γρηγορείτε
μαύρα σύννεφα βαρειά
βλέπω νάρχονται με φόρα
πάνω από τον βορρά.

Ο Γκλιγκόρωφ δεν κοιμάται
και με πείσμα προσπαθεί
αναγνώριση να πάρει
όπου και αν του δοθεί.

Κι η Ρωσία χωρίς σκέψη
πρόλαβε να τον βολέψει.  
   
           ΠΑΛΙ ΚΑΛΆ
 
 Ας είν΄καλά οι Σκοπιανοί
που μας ταρακουνήσανε
κι έτσι τον εθνικό παλμό
μέσα μας αφυπνίσανε.

Και δώσαμε όλοι το παρών
στην πρώτη ευκαιρία
κι υψώσαμε όλοι φωνή
για τη Μακεδονία.

Κι έτσι ως σηκωθήκαμε
σύσσωμοι κι ενωμένοι
δώσαμε πάλι μάθημα
σ΄όλη την οικουμένη,

πως οι Έλληνες δεν ξεχνούν
ποτέ την ιστορία
κι ότι ξεχνούν τα μίση τους
όταν υπάρχει χρεία.

Όμως για να κρατήσουμε
τούτ΄την οντότητά μας
θα πρέπει να κρατήσουμε
και την ενότητά μας.

Στον Μανώλη Ανδρόνικο
(στη μνήμη του)

Έγινες θρύλος, πέρασες
απλά στην Ιστορία, 
όνομα αλληλένδετο
με τη Μακεδονία.

Ότι η σκαπάνη σου έφερε
στο φώς, έγιναν κράχτες,
για να αποστομώσουνε
όσους παραχαράκτες,

την ιστορία αλλάξανε
να την σφετεριστούνε,
πούναι , γιατί δεν έρχονται
μόνοι τους να πεισθούνε;

Στη μνήμη σου ευλαβικά
προσφέρουμε λουλούδι
ευγνωμοσύνης ταπεινά, 
σαν ύμνο σαν τραγούδι.
18-12-92

Ω Μέγα Αλέξανδρε

Ω Μέγα Αλέξανδρε, έλα και είναι χρεία
ζητούν να πάρουν την Μακεδονία,
θέλει ο Γκλιγκόρωφ να του δώσουμε τη νίκη
να μπει θριαμβευτής γοργά μέσ΄τη Θεσσαλονίκη.

Ζητά να ενώσει το παλιό κρατίδιό σου
γιατί σκαρφίστηκε πως είναι απόγονός σου
και ας μην ξέρει ούτε λέξη Ελληνικά,
αυτός σκαρφίστηκε τα μακεδονικά.

Τούτο το κράμα που δεν το μιλούσες καν εσύ
κι ούτε υπήρχε πουθενά σαν γλώσσα και γραφή
μα αφού ο Γκλιγκόρωφ χρειαζόταν ιστορία, 
έψαξε, βρήκε, γέμισε τον κόσμο με βιβλία.

24-1-94

Μπορεί

Μπορεί εδώ στην χώρα αυτή
ο ήλιος να μην λαμπει
ούτε να κιτρινίζουνε 
το καλοκαίρι οι κάμποι.

Φαίνεται και τα σύννεφα,
την δίνουν ομορφάδα, 
αφού κρατά στον κόρφο της
μία μικρή Ελλάδα, 

που ζει εδώ κι εργάζεται 
όμως κρατά δικό της, 
την γλώσσα , τη θρησκεία της
και τον πολιτισμό της.
...............................................................................................................
Αγαπημένες μου φίλες
αγαπημένοι μου φίλοι
ήταν μια μικρή επιλογή, λίγων στίχων από μία μόνο , Ελληνίδα της διασποράς, που τυγχάνει να είναι η αδερφή μου!

  'Εχει γράψει πολλά, ποιήματα και πεζά, συμμετέχει στην Δ.Ε.Ε.Λ(Διεθνή Ένωση Ελλήνων λογοτεχνών)και πολλά άλλα,αλλά σκοπός μου δεν είναι να προβάλω, σκοπός μου είναι με τη γραφίδα της να βάλω ένα μικρό λιθαράκι στο επερχόμενο συλλαλητήριο της Κυριακής!
Γιαυτό και στα γενέθλιά της, της αφιέρωσα ένα από τα πετρωτά μου, η μόνη παράλειψη που κάπου στην άκρη δεν σκέφτηκα να βάλω την χαρτονένια βαλιτσούλα, όμως...μπορεί να μην χρειαζόταν, αφού η βαλιτσούλα περιείχε...όνειρα...
 Μια απόφαση στιγμής, που πολλές φορές αλλάζει τη ζωή μας!
 Λεπτομέρεια πετρωτού:το υποπόδιο...και φυσικά τα ρείκια (πράσινο), από τον δικό μας Άγιο Ευθύμιο, τον ασκητή μας.


Αδερφούλα μου, να είσαι καλά και να γράφεις κι εγώ ας  αντιγράφω......όταν υπάρχει χρεία....όπως τώρα.......
Σε ευχαριστώ!
.......................................................................................................................Σχετική εικόνα...Η σημαία μας από το διαδίκτυο, αλλά οι λέξεις από την ψυχή κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδας!

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

Η βαλίτσα

Μια χαρτονένια βαλιτσούλα
με όλο μου τον θησαυρό,
πήρα σαν μόνη συντροφιά μου
σαν 'εφυγα απ το χωριό!

Αυτή η πράσινη βαλίτσα
με κλειδαριές και δυό κλειδιά
θα μούκανε χρόνια παρέα
εδώ μακρυά στην ξενητειά

Κάπου μέσα στα πράγματά μου
σαν το κειμήλιο την κρατώ
να μου θυμίζει το ταξίδι
το πρώτο μου το μακρυνό.
...........................................................................................
   Σήμερα αγαπημένες μου φίλες, θα σας μιλήσω για τον κάτοχο της βαλίτσας και για το περιεχόμενο γραπτών, σ΄αυτή την ξενητεμένη βαλίτσα!
  Μα όχι δεν θα σας πω για το σχήμα, το χρώμα και την κατάσταση της βαλίτσας ούτε αν επιδέχεται ντεκουπάζ.
Θα σας μιλήσω για τα γραπτά της αδερφής μου και θα διαλέξω κάποια μόνο,αφού δεν μπορώ να αντιγράψω βιβλία, από αυτά που έχουν δημοσιευτεί και που όλα αφορούν το επίκαιρο θέμα της πατρίδας μας, της  ΜΑΚΕΔΟΝΙΆΣ!!!!

Τα ποιήματα που θα αναφέρω είναι γραμμένα από το 1991 ως το 1994 αλλά φυσικά είναι επίκαιρα αφού περισσότερο επίκαιρο φαντάζει σήμερα το θέμα των ...γειτόνων....
Το βιβλίο της  Αυθόρμητες ποιητικές σκέψεις, με εξαίρεση στο τέλος τα ποιήματα για τον θάνατο του πατέρα μας (που παλιότερα σας είχα παρουσιάσει) αφού σ΄αυτόν είναι αφιερωμένο, περιέχει απόλυτα εθνικά ποιήματα, με παλμό Ελληνικό, όπως μόνο οι ξενητεμένοι ΄Ελληνες τον ζούνε και  τον νοιώθουν!
Παράλληλα...καταλαβαίνουν από κοντά και τις αντιδράσεις των...φίλων κρατών........

Θα κάνω μια προσπάθεια να αντιγράψω μερικά ...αφού μέσα μου τα θυμάμαι ένα προς ένα!

Εδώ θέλω να πιστεύω πως στο τέλος ότι και να γίνει θα είναι όπως θα το θελήσει ο Θεός για τους λόγους Του!
Όμως θυμάμαι κάποτε μια πολλά χρόνια πριν, είχα γνωρίσει μια κυρία από το χωριό μου , να είναι καλά όπου κι αν βρίσκεται, και μου είχε πει:
-Η μητέρα μας δεν ήξερε γράμματα.Όμως συνήθιζε να μας λέει τη φράση:Έφραξε στόματα λεόντων ...

 προς Εβραίους κεφ.ΙΑ΄, 33 που αναφέρεται στην πίστη και διαβάζεται  στον Απόστολο, την Κυριακή των Αγίων Πάντων

....οι δια πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, ειργάσαντο δικαιοσύνην, επέτυχον επαγγελιών, έφραξαν στόματα λεόντων,
έσβεσαν δύναμιν πυρός, έφυγον στόματα μαχαίρας, ενεδυναμώθησαν από ασθενείας, εγενήθησαν ισχυροί εν πολέμω, παρεμβολάς έκλιναν αλλοτρίων.....
Καθώς επίσης...μου έρχεται στο νού και ο απόστολος Παύλος, ο  δεινός διώκτης των Χριστιανων που όμως έγινε ο μέγας των Εθνών Απόστολος.
http://www.apostoliki-diakonia.gr/gr_main/catehism/theologia_zoi/themata.asp?contents=selides_katixisis/contents_AgioiApostoloi.asp&main=kat003&file=page15.htm

Αυτή η μικρή πλην όμως σημαντική παρένθεση, είναι σαν δείγμα των θαυμάτων που μπορεί να συμβούν όποτεδήποτε και οπουδήποτε!Αρκεί να έχουμε πίστη ...ως κόκκον σινάπεως...
..................................................................................................................................................
Αγαπημένες μου φίλες
αγαπημένοι μου φίλοι
Από εδώ και κάτω παραθέτω τα σχετικά ποιήματα, σαν μικρό δείγμα της αγάπης μας στην μικρή μας πατρίδα .........

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει

Ελλάδα μου, αγέρωχη και πολυξακουσμένη
από συμμάχους και εχθρούς  , πάντα κυνηγημένη,
πάλι καταπιέζεσαι, π΄ολη την οικουμένη
τώχει φαίνεται η μοίρα σου να ζεις δυστυχισμένη.

Μπροστά σου, σου χαμογελούν, σου κάνουν τεμενάδες,
όμως κανείς την χώρα του, δεν βάζει σε μπελάδες,
κι αν αποφάσεις παίρνουνε ,τις αναθεωρούνε
και θέλουνε πάλι καιρό να το ξανασκεφτούνε.

Μπορεί να υπογράφουνε, να σε κατανοούνε
όμως  μετά  πισώπλατα , όλοι τους σε κτυπούνε
και σαν το λόγο τους ζητάς, τα λόγια τους μασούνε
δικαιολογίες ψάχνουνε άλλη λύση να βρούνε.

Ελλάδα μου, μαζί μ' εμέ κι άλλοι  πολλοί αγρυπνούνε
την ευκαιρία ψάχνουνε με σθένος να ριχτούνε
να σε υπερασπίσουνε και δίκιο ν΄ αποδώσουν
αυτό, που οι δυνατοί της γης, δεν θέλουν να μας δώσουν!

Να δει γι΄ακόμα μια φορά και πάλι η οικουμένη,
πως η μικρή Ελλαδίτσα μας, ποτέ της δεν πεθαίνει.
                                                                                   23-11-92
..............................................................................................................

 Στη Βόννη
(Φωνή βοώντος εν τη ερήμω)

Κινήσαμε μέσ΄τη βροχή
με εθνικό παλμό
πορεία για να κάνουμε
για θέμα εθνικό.

Και κεί όπου πηγαίνανε
όλα καλά κι ωραία
χαλάστρα μας ετοίμαζε
μια άσχημη παρέα

πού΄χε τις αντιρρήσεις της
να γίνει η πορεία
να μην ο κόσμος υποστεί
τέτοια ταλαιπωρία.

Μα η πορεία έγινε
και με παλμό βοήσαμε
όμως οι<< φίλοι Γερμανοί>>,
σκληρά μας αγνοήσανε.

 Τα μέσα ενημέρωσης
κι αυτά, τι είρωνεία!
Ούτε που αναφέρανε
πως έγινε πορεία.

Τι κι εάν δονήσαμε
με τις φωνές τη Βόννη;
Είναι σαν να βοήσαμε
εν τη ερήμω μόνοι!

Όταν μόνοι τα μάτια μας
ο ένας του άλλου βγάζουμε,
δίκιο δεν θα μας δώσουνε
όσο και αν φωνάζουμε.

Και πως και μέσα στην ΕΟΚ
το δίκιο μας να βρούμε
όταν μπροστά στα μάτια μας,
προδότες αντιδρούνε.

Μόνοι υπονομεύουμε
κάθε καλή προσπάθεια
πως τότε να νικήσουμε
των ξένων την απάθεια;

Πως θέλουμε στα σοβαρά
οι ξένοι να μας πάρουνε
αφού ότι κι αν αρχίζουμε
μόνοι το σαμποτάρουμε;

                                         23-3-1992
                                      Βούππερταλ
...................................................................................

Μια ζωή μόνη

Η Ελλάδα κινδυνεύει
απ΄ τα βόρεια σύνορά της
απ΄τα Σκόπια και τους Σλάβους
θα τον έβρη τον μπελά της.

Κι η Τουρκία απ΄την άλλη
σαν αρπακτικό τσακάλι
δρόμο αφήνει , δρόμο παίρνει
ευκαιρία περιμένει.

Πότε στέλνει αεροπλάνα
εις τον εναέριο χώρο
πότε πλοία ανιχνεύουν
κάνοντας μεγάλο ντόρο,

στη δε Κύπρο που στενάζει
απ ΄το βάρβαρο ζυγό της,
αξεδιάντροπα μοιράζει
στα Τουρκάκια όλο το βιός της.

Ξύπνησαν και του Αλία
τα τσιράκια απ΄τη δύση
κι ότι βρήκανε μπροστά τους,
τώχουνε λεηλατήσει.

Που να πρωτοφυλαχτούμε;
Πού το δίκιο μας να βρούμε:
Όποια πόρτα κι αν κτυπούμε
κλειδωμένη θα τη βρούμε.

Η Ελλάς δίκιο κι αν έχει
πουθενά δεν θα το βρεί,
σαν βοήθεια ζητάει
απομένει μοναχή.

Από τα παλιά τα χρόνια
από τη πικρή σκλαβιά,
της Ευρώπης οι μεγάλοι
φέρθηκαν με πονηριά.

Και μοιράσαν την Ελλάδα
όλοι όπως τους συμφέρει
τώρα θέλει κι ο Γκλιγκόρωφ
λίγα απ΄τα δικά μας μέρη.

Όχι, δεν υπονομεύουν
τα ελληνικά εδάφη,
ούτε θάλασσα γυρεύουν
μα κυκλοφορούν σε χάρτη!

Της Ευρώπης οι μεγάλοι
μια ζωή μας δεκατίζουν
γιατί τάχατε τα Σκόπια
να μην τα αναγνωρίσουν;

Η Ευρώπη τι θα  χάσει:
Ξένο τόπο θα μοιράσει!
Γιατί τάχα να αργήσει
κράτος να τ΄αναγνωρίσει;

Ούτε τους Αμερικάνους
τους πονάει πουθενά
κράτος θέλετε Γκλιγκόρωφ;
Την Μακεδονία; Να!

Όλοι πήρανε μια γεύση
ξέρουν τι θα πει Ελλάδα,
και γι΄αυτό μας κουτσουρέψαν
και μας άφησαν μια στάλα.

Επειδή πολλοί φοβούνται
μην σηκώσουμε κεφάλι,
δεν αφήνουν την Ελλάδα
να γινεί ποτέ μεγάλη.

20-6-91

Μακεδονία

Μακεδονία ξακουστή
του Αλεξάνδρου η χώρα,
ήσουνα πάντα Ελληνική
ανέκαθεν και τώρα.

Ας το ζητούν οι γείτονες
δική τους για να γίνεις,
εσύ είσαι χώρα Ελληνική
κι Ελληνική θα μείνεις.

Κι αν σου παραχαράξανε
εχθροί την Ιστορία
να σ΄αποδείξουν σλαβική
γλυκειά Μακεδονία,

εσύ , με τις ανασκαφές
και τα ευρήματά σου
απόδειξες περίτρανα
την ελληνικότητά σου.

20-6-91
και ένα ακόμα....σαν αρχή....

Όχι δεν θα περάσουν

Τι πρέπει για να κάνουμε
το δίκιο μας να βρούμε;
Μήπως με όπλα και σπαθιά
στα Σκόπια για να μπούμε;

Γιατί θα πρέπει να χυθεί
πολλών αθώων αίμα,
αφού ξέρουν οι Σκοπιανοί
στηρίζονται στο ψέμα.

Όχι , δεν θα την πάρουνε
την γη των Μακεδόνων
κι ας πλαστογραφήθηκε
η Ιστορία αιώνων.

Κι αν η Ρωσία βιάστηκε
να τους αναγνωρίσει,
γρήγορα θάρθει η στιγμή
να το μετανοήσει.

Όχι δεν θα περάσουνε
οι Σλαυομακεδόνες,
δεν θα το επιτρέψουνε
οι γνήσιοι Μακεδόνες.

Τι έχουνε το πειστικό
και χρόνια προσπαθούνε
με πείσμα <<Μακεδονική>>
χώρα να ονομαστούνε;

Φωνάζουν τα αρχαία μας
επιγραφές κι αγγεία,
πως μόνο χώρα ελληνική
είν΄η Μακεδονία.

Αγαπημένες μου φίλες
αγαπημένοι μου φίλοι
ήταν το πρώτο μέρος ,αφιερωμένο στην πέννα μιας Ελληνίδας  της διασποράς!
Θα ακολουθήσει και β΄μέρος.
Μέχρι τότε να είστε όλοι και όλες καλά!
σημ.:για όποια συντακτικά ή ορθογραφικά λάθη, ευθύνομαι αποκλειστικά, αφού το βιβλίο είναι γραμμένο με πολυτονικό σύστημα , το οποίο λατρεύω!

http://www.pheidias.gr/2008/07/blog-post_8344.html

Δευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2018

Ανεπαρκής μνήμη

Αγαπημένες μου φίλες
Αγαπημένοι μου φίλοι!


   Δεν είχα θέμα να γράψω ευχές για την καινούργια χρονιά
   και το θέμα , μου το έδωσε το απλό κινητό μου.

  Από τη μητέρα μου, άκουγα πολλές φορές μια φράση που κι εκείνη άκουγε από την δική της μητέρα, τη γιαγιά μου. Νους είναι και δεν δένεται!
 Έτσι λοιπόν αγαπημένες μου φίλες, αφού νους είναι και δεν δένεται, που σημαίνει ότι δεν μπορεί να συγκεντρωθεί κάποιες φορές,
 στην πρωτοχρονιάτικη θεία λειτουργία το βλέμμα μου έπεσε-καρφώθηκε θα έλεγα καλύτερα - στο φως που ερχόταν  από τα τρία μικρά στρογγυλά παραθυράκια του ιερού, ψηλά, κάτω από την τοιχογραφία της Ανάστασης αλλά και πάνω από την Σταύρωση που υπάρχει στο ξύλινο τέμπλο! Πιο κάτω κάπου θα υπήρχε και η εικόνα της γέννησης!΄Αρα...Γέννηση, Σταύρωση , Ανάσταση!Όλη η διαδρομή!
 Κάπου εκεί ανάμεσα, με σιέλ Σταυρό και κίτρινο το πλαίσιο, (βιτρό) ,σχηματίζοντας με γωνίες και κάτι σαν αστέρι, γύρω από τον Σταυρό, το πρωτοχρονιάτικο φως έλουζε τον ναό!!!!
Τόσο έντονα αφού ο καιρός σήμερα ήταν υπέροχος που... από το σημείο που ήμουν
έκανα  την προσπάθεια να το αποτυπώσω στο κινητό μου,αλλά η φράση ΑΝΕΠΑΡΚΉΣ  ΜΝΉΜΗ, μου το απέκλεισε.
Διέγραψα μια δυο φωτογραφίες με φωτάκια...από τον χριστουγεννιάτικο διάκοσμο της πόλης μου και πάλι η ίδια φράση:ΑΝΕΠΑΡΚΉΣ ΜΝΉΜΗ!

Νάτο λοιπόν το θέμα μου!!!

Ανεπαρκής μνήμη
 
 Σαν να τόξερε... ο  σεβάσμιος μητροπολίτης μας, συνέχισε τις σκέψεις μου, στον υπέροχο λόγο του!
Δεν μπορώ να σας μεταφέρω με λόγια, γιατί μόνο ότι βλέπω θυμάμαι, από ότι ακούω,,,σχεδόν τίποτα...
όμως κράτησα μια δυο εκφράσεις από την ομιλία του...
Ο χρόνος που έφυγε...δεν είναι κάτι που μπορεί να ξεκόψει.
Δεν είναι ένα παλιό ζευγάρι παπούτσια ή ένα ρούχο που αντικαταστάθηκε.
ΕΊΝΑΙ Η ΣΥΝΈΧΕΙΑ!
Το 2017 που έφυγε, είχε μαζί του χαρές και λύπες.Είχε πολλά.
Όμως  ΆΦΗΣΕ ΈΝΑ   ΕΥΛΟΓΗΜΈΝΟ ΖΥΜΆΡΙ, (ΜΑΓΙΆ) για να  ευδοκιμήσει στον χρόνο που ήρθε.
Διώχνουμε τον παλιό χρόνο που ζήσαμε,  σαν κάτι που πρέπει να ξεκοπεί...και να ξεχαστεί..και δίνουμε ευχές για κάτι νέο που ξεκίνησε...λες και γνωρίζουμε τι θα μας φέρει!Λες και ο νέος χρόνος ... έχει τα εχέγγυα ότι θα είναι καλύτερος.

ΑΣ ΚΡΑΤΉΣΟΥΜΕ ΣΤΗ ΜΝΉΜΗ ΜΑΣ ΌΤΙ ΜΑΣ  ΆΦΗΣΕ Ο ΧΡΌΝΟΣ ΠΟΥ ΈΦΥΓΕ
ΚΑΙ ΑΣ ΕΥΧΗΘΟΎΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΝΈΑ ΧΡΟΝΙΆ, τα καλύτερα!

΄Αρα λοιπόν....η ανεπαρκής μνήμη...του κινητού μου,έχει δυο έννοιες!!!
 Αφού αναζητώντας συνώνυμα , βρήκα:  = περιορισμένος, ανεπαρκής
 να μην είναι  ανεπαρκής για όσα ζήσαμε!!!γιατί αυτά  είναι μέσα μας, είναι βιώματά μας
 και να είναι ανεπαρκής για όσα δεν θέλουμε να καταγραφούν!

Καλή χρονιά λοιπόν!!!
Με όσα ζήσαμε και με τη συνέχειά του.
NA EΙΜΑΣΤΕ ΕΥΓΝΩΜΟΝΕΣ!!!!
ΑΥΤΟ ΜΟΝΟ!!!!
Αγαπημένες μου φίλες
αγαπημένοι μου φίλοι,
  Μαζί μου ζήσατε το 2017! ΜΕΝΕΙ στη μνήμη μου και στη μνήμη σας!
  Για μένα, για μας, ήταν μια πλήρης από χαρές χρονιά και θέλω να μείνει στη μνήμη μου για πάντα! 
  Κάθε ξημέρωμα έχει μια υπέροχη ανατολή!Κάθε δύση έχει ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα με τα ίδια χρώματα , του πρωινού! Μοιάζουν αλλά δεν είναι το ίδιο.Και κάθε μέρα , κάθε ανατολή και κάθε δύση φέρνει μαζί της και παίρνει μαζί της την κάθε μια μέρα του νέου μας χρόνου, του κάθε μας χρόνου!Είναι η κάθε μέρα μας, μια μέρα ζωής!Τη ζούμε!Δεν ξεχνιέται ,δεν διαγράφεται ,δεν αλλάζει!Είναι στιγμές της δικής μας ζωής!Στιγμές του καθενός μας!
  Η καινούργια μου φωτογραφική μηχανή είχε ένα μικρό ατύχημα που προκλήθηκε απο δική μου βιασύνη, κι έτσι η ανεπαρκής μνήμη, με βοήθησε να βρω   θέμα !
 Θα μπορούσα να εμπλουτίσω την ανάρτηση με ποικίλες  παλιές φωτογραφίες, καθώς και με το γεμάτο φεγγάρι σήμερα που είναι στο απόγειο της απόστασής του από τη γή!

 αντιγραφή από διαδίκτυο:

 Η σούπερ-Σελήνη (ή υπέρ-Σελήνη) θα συμβεί στις 04:24 ώρα Ελλάδας, όταν θα υπάρξει πανσέληνος, ενώ λίγο νωρίτερα, περίπου στις 11 το βράδυ της 1ης Ιανουαρίου, το φεγγάρι θα έχει βρεθεί στην κοντινότερη απόστασή του από τη Γη (περίπου στα 356.600 χιλιόμετρα). Κάτι ανάλογο θα συμβεί μόνο άλλη μια φορά μέσα στο 2018, στις 30 Ιανουαρίου, ενώ είχε προηγηθεί η υπερ-σελήνη της 3ης Δεκεμβρίου
Ο Ιανουάριος θα έχει και μια δεύτερη πανσέληνο. Μάλιστα η επόμενη πανσέληνος της 31ης Ιανουαρίου θα συνδυασθεί με μια ολική έκλειψη της Σελήνης. Θα έχει προηγηθεί στις 30 Ιανουαρίου, περίπου στις 12 το μεσημέρι ώρα Ελλάδας, άλλη μια σούπερ-Σελήνη, με το φεγγάρι σε απόσταση 359.000 χιλιομέτρων από τη Γη. 
Η Σελήνη ακολουθεί μια ελλειπτική τροχιά και η απόστασή της από τον πλανήτη μας δεν είναι σταθερή. Έτσι, τόσο το κοντινότερο σημείο της (περίγειο), όσο και το πιο μακρινό (απόγειο), εμφανίζουν αυξομειώσεις από μήνα σε μήνα. Η μέση απόσταση Γης-Σελήνης (περίπου 383.000 χιλιόμετρα σύμφωνα με τη NASA) αυξάνεται κατά περίπου 5% στο απόγειο και μειώνεται κατά 5% στο περίγειο.
.........................................................................................................................................................
Τα υπόλοιπα, αναζητείστε τα μόνοι σας!
........................................................................................................................................................
   Ξημέρωσε το 2018  λοιπόν και αρχίζει με τις ευχές μας!
Διαλέγω αυτή την εικόνα και τη συνδυάζω με την μαντινάδα που δέχτηκα με μια μικρή παραλλαγή από ενικό σε πληθυντικό και σας την αφιερώνω!








ΞΗΜΕΡΩΜΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ  ΠΙΑΣΤΕ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΑΜΜΟ
ΚΑΙ ΩΣ ΕΙΝ΄ ΟΙ ΚΟΚΟΙ ΑΜΕΤΡΗΤΟΙ ΤΟΣΕΣ ΕΥΧΕΣ ΣΑΣ ΚΑΝΩ 

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ
 
και κλείνοντας με ΚΡΉΤΗ πάλι, από το επίκαιρο άρθρο του π.Χαράλαμπου Παπαδόπουλου, 
 


Αγαπημένες μου φίλες, αγαπημένοι μου φίλοι!
Ας είμαστε ευγνώμονες για την κάθε στιγμή μας!

ΣΑΣ  ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ ΌΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ για την χαρά της επικοινωνίας μας αυτά τα χρόνια
και σας εύχομαι ολόψυχα
                                         ΚΑΛΗ  ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΕΙΡΗΝΙΚΗ
                                                                                      ΧΡΟΝΙΆ!
                                                     ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΜΕ ΠΊΣΤΗ ΜΕ ΕΛΠΙΔΑ!

  Και..αν κάτι δεν έγινε κατανοητό, συγχωρέστε με, νους είναι και δεν δένεται!Σκόρπιες σκέψεις μου προσπαθώ να χωρέσω...

Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Μικρός Χριστός


Αποτέλεσμα εικόνας για σπουργιτι εικονες

Μικρό πουλί
τι μου χτυπάς το τζάμι επίμονο
στη  παγωνιά
και στης καρδιάς το καταχείμωνο;
Του θείου Βρέφους γέννηση
μου φέρνεις μήνυμα
εικόνα του  μικρού  ΧΡΙΣΤΟΎ
το ταπεινό προσκύνημα
Στρώνω τραπέζι στη γωνιά
με λίγα ψίχουλα
 Μ΄ΑΓΑΠΗ να τα μοιραστώ
με σένανε και τον Χριστό.




 Αμερικανική δέντρο σπουργίτι — Φωτογραφία Αρχείου #1990123
Οι δυο φωτογραφίες, δανεισμένες από το διαδίκτυο.

................................................................................................
  Είναι ένα ακόμα αυθόρμητο μικρό επίκαιρο ποίημα της παπαδοκόρης  και θέλει και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας!
 Ήδη έχει δοθεί και θα  απαγγελθεί στην Χριστουγεννιάτικη  γιορτή του δημοτικού σχολείου του χωριού μας, μπροστά από τα πεύκα  στο βάθος της φωτογραφίας και σε γειτονικό μας χωριό όπου ζει η ποιήτρια.

Μου θύμισε αυτό εδώ το ατελείωτο καδράκι, εποχής του ΄80, που μάλλον  θα στολίσει στο μέλλον τον τοίχο της Αννούλας, αν το θέλει και αν...η γιαγιά πιάσει την ξεχασμένη βελόνα κεντήματος.Άλλο θέμα αποτελεί αυτό με μουλινέδες και κλωστές...
  Πάντως τα σπουργιτάκια με τα ψίχουλα, ταίριαζαν στην μνήμη μου και το αναζήτησα...στο πατάρι των αναμνήσεων...το κοριτσάκι στο χιόνι , να ρίχνει  ψίχουλα στα σπουργίτια...
.............................................................................................................................................
  Αλλά...το σεντούκι των αναμνήσεων, έχει όγκο, και αφού το αναζήτησα...εις μάτην....
σκέφτηκα:ας το πάρει το ποτάμι, δανείστηκα και αυτή τη φωτογραφία από το διαδίκτυο και σας χρωστώ εικόνες, όταν το βρω....
 Έψαξα και  στο διαδίκτυο μήπως το βρω αν και πολλές φίλες θα το έχετε σίγουρα κεντήσει, ήταν γνωστό σχέδιο της εποχής,
Αποτέλεσμα εικόνας για ΠΙΝΤΕΡΕΣΤ ΕΙΚΟΝΕΣ ΠΟΤΑΜΙ

Παράλληλα , σας έχω κάποια σπουργιτάκια στα κλαδιά του δένδρου, και κάτι επίσης ατελείωτο, για να πειστείτε ότι ναι έψαξα...
                        Ωχ!!!πολλή δουλειά περιμένει...στα  ατελείωτα από το μακρινό παρελθόν!
Και μία ακόμα φωτογραφία του αγαπημένου μου χωριού, με την καινούργια μου φωτ.μηχανή αφού ήρθε πριν σταλεί το αίτημα....
Δεξιά ο Άθωνας του Αγ. Όρους με κάτι που σήμερα έμαθα:το ύψος του είναι 2000 μέτρα συν τα χρόνια του Χριστού 33, ίσον 2.033 μέτρα.Έτσι δεν θα το ξεχάσετε ποτέ!
 ......................................................................................................................................................................

 Συνενώνω και ένα δικό μου θέμα που στο τέλος έχει μια ίδια έκφραση.


                                      Πίσω από τα σίδερα

-Αρκουδάκι, γιατί είσαι πίσω από τα σίδερα;
-Προσπαθώ  να νιώσω πως είναι να  ζουν παιδικές ψυχούλες πίσω από κάγκελα φυλακής.Να βλέπουν μόνο γκρίζους τοίχους.Να μην μπορούν να γνωρίζουν τι είναι φως ,τι είναι αέρας , τι είναι χρώμα...
-Τι λες  τώρα;δεν μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο στον πολιτισμένο κόσμο!
-Μα νομίζω πως συμβαίνει.στις πτέρυγες των φυλακών που είναι οι μητέρες. Εκείνα τα παιδιά σκέφτομαι και τις μητέρες τους βέβαια , γιατί...ποιος ξέρει...ίσως να βρέθηκαν εκεί...για τα παιδιά τους...

 


Σκέφτομαι να οργανώσω μια εκστρατεία!
Να ψάξω να βρω όλα τα λούτρινα ζωάκια που έχουν οι άνθρωποι στις αποθήκες, στις καλαθούνες, στα κουτιά ή στα πατάρια.  Ή πεταμένα σε κάποια γωνιά.Να τα πάρω μαζί μου!
Να ευαισθητοποιηθούν και να ακολουθήσουν  όλα , γιατί ο σκοπός μου είναι ιερός.
Ίσως στο δρόμο μας βρούμε και κάποιο πλαστικό  αυτοκίνητο ή φορτηγό η τρακτέρ και να ανεβούμε στην καρότσα του, γιατί ο δρόμος μας είναι μακρύς.
Εκείνο το αρκουδάκι του cajoline το θυμάστε;Θα βοηθήσει όλα  τα ζωάκια να είμαστε καθαρά και αρωματισμένα.
Και όταν συγκεντρωθούμε όλα τα ζωάκια του δάσους, ελεφαντάκια,αρκουδάκια,κουνελάκια, λαγουδάκια, κοάλα και όσα ακόμα  έχουν διάθεση να μας ακολουθήσουν, θα ταξιδέψουμε μακριά και θα εισβάλουμε νύχτα νύχτα  στα κελιά των φυλακών, όπου υπάρχουν μητέρες με βρέφη και μικρά παιδάκια.
Ξέρετε,εκείνα τα παιδάκια δεν έχουν φίλους...Και που να τους βρουν τους φίλους μέσα στα σίδερα και πίσω από βαριές σιδερόπορτες;
Θυμάστε την Πατατίνα που είχε η Βάλια στο καφέ της Χαράς; Ήταν η καλύτερή της φίλη!
Έτσι κι εμείς θα πλαισιώσουμε με την αγάπη μας τα μικρά παιδάκια.
Θα κερδίσουμε την εμπιστοσύνη τους. Θα τα ακούμε με προσοχή.
Θα ακούμε τα κλάματά τους, τα όνειρά τους, τις χαρές και τις θλίψεις τους.Γιατί τα παιδιά είναι παιδιά, όπου και αν βρίσκονται.
Πως να είναι τάχα τα όνειρα ενός μικρού παιδιού στη φυλακή; Πως να ξέρει από όνειρα , αφού δεν έχει δει ποτέ του τον έξω κόσμο;
Ε, να, εμείς που έχουμε περάσει τόσα πολλά μέσα στον κόσμο, μέσα σε οικογένειες με μικρά παιδιά που τα έχουν όλα, θα τους διηγούμαστε ιστορίες. Θα τους λέμε ακόμα και για το πως φτάσαμε μέχρι εκεί και από που περάσαμε.
Από δάση, από λίμνες, από γέφυρες και από ποτάμια .Θα τους λέμε για τον σιδηρόδρομο με τα βαγόνια του  και για τα αεροπλάνα.Μπορεί να ακούνε τον θόρυβό τους και να τρομάζουν.Θα προσπαθήσουμε να τους εξηγήσουμε και να μάθουν. Να μην φοβούνται τα αεροπλάνα.Να τα βλέπουν  και να χαίρονται !Και με τα μικροσκοπικά χεράκια τους να τα χαιρετούν, όπως έκαναν πριν από χρόνια τα παιδάκια, όταν έβλεπαν να περνά κάποιο λεωφορείο!Να μάθουν πως πετάνε ελεύθερα σαν τα πουλιά με τα φτερά τους.
Να τους μιλήσουμε για τα διαβατάρικα πουλιά όπως τα χελιδόνια!
Γι αυτά που αφήνουν τη φωλιά τους  και ταξιδεύουν σε πιο ζεστά μέρη.Για τις έρημες φωλιές στα κλαδιά των  δέντρων και στις σκεπές των σπιτιών.
Για την άνοιξη και τον χειμώνα.Για το φθινόπωρο αλλά και το καλοκαίρι.Για τις απέραντες θάλασσες  και για τα καράβια, που ταξιδεύουν άνθρωποι και εμπορεύματα με μεγαλύτερη σιγουριά και ασφάλεια  και από αυτή της στεριάς.
Για τον Άγιο Νικόλαο που είναι ο βοηθός τους.

Θα μιλήσουμε στα παιδάκια για την γέννηση του Χριστού μας  που δεν βρήκε χώρο να γεννηθεί πουθενά , παρά σε μια φτωχή μακρινή φάτνη.
Κι εμείς τα ζωάκια- τα ζωάκια εκείνης της εποχής δηλαδή - τον ζέσταναν με τα χνώτα τους τις κρύες νύχτες.
Το ίδιο θα κάνουμε κι εμείς με τα παιδάκια που θα βρούμε. Για μας το κάθε παιδάκι θα είναι ένας μικρός Χριστός.
Φυλακισμένα από τους νόμους των ανθρώπων.Και όταν τα παιδάκια γίνουν τριών ετών τα χωρίζουν από τις μητέρες τους κι εκείνες συνεχίζουν να εκτίουν την ποινή τους. Και όταν θα αποφυλακισθούν οι μητέρες, άσχετα με τις υποσχέσεις που έχουν ακούσει, μπορεί να μη βρουν ποτέ τα παιδιά τους.
Βέβαια, τα παιδάκια λένε πως δεν έχουν μνήμες από αυτή την ηλικία.Μπορούμε να βοηθήσουμε εμείς τη μνήμη τους.
Θα έχουν όμως μνήμες οι μητέρες και θα είναι αυτό που θα τις κρατήσει ζωντανές.
Έτσι είναι οι νόμοι.
Οι νόμοι είναι κανόνες.
Βέβαια υπάρχουν και εξαιρέσεις.Αλλά οι εξαιρέσεις δεν είναι κανόνας.
Κάποια από εμάς θα μείνουμε μέσα στα κάγκελα ακόμα και αν φύγουν τα παιδάκια.Για να συντροφεύουμε τις μαμάδες.Είμαστε οι φίλοι των παιδιών τους. Μαζί μας θα κάνουν κι εκείνες όνειρα.
Θα ακούνε από μας ,τα φυλακισμένα μυστικά των παιδιών τους. Και σε μας θα δίνουν την αγκαλιά τους και τα χάδια τους που ανήκουν σ΄ εκείνα.
Γιατί τα παιδάκια βγαίνοντας στον κόσμο μπορεί να μην είναι τυχερά όπως η μικρή Μυρτώ του βιβλίου της κ.Ελένης Φωτίου :και το όνομα αυτής Μυρτώ

 Γιαυτό ας μη χασομεράμε!
Σύνθημά μας: εκστρατεία όλο τον χρόνο!όχι μόνο τις γιορτές!
Α, ναι!στον δρόμο μας θα αφήνουμε χαρτάκια με συνθήματα και διευθύνσεις, κάτι σαν το παιχνίδι του κρυμμένου θησαυρού!Αν και όποτε βρεθούν από ανθρώπους ή από άλλα ζωάκια!Τα μηνύματα θα γράφουν για όλες αυτές τις ανάγκες!Για όλο τον χρόνο!Όχι μόνο για τις γιορτές!
- Είμαστε έτοιμοι:
-Ναι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Η αφορμή  δόθηκε από τις φυλακές Ελεώνα, με Έψιλον, από την λέξη ΄Ελεος

.http://xeblogarisma.blogspot.gr/

 ......................................................................................................................................................................

                                         ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΙΣ ΑΝΝΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΧΙΟΝΙΑ ! 
 Σχετική εικόνα

Παρασκευή, 1 Δεκεμβρίου 2017

Καλό μήνα !


  Αγαπημένες μου φίλες
  αγαπημένοι μου φίλοι
  Το σημερινό θέμα είναι τελείως διαφορετικό από όσα σας έχω συνηθίσει!
  Θα ήθελα να αφιερώστε (όταν έχετε) λίγο από τον χρόνο σας και να διαβάστε και να δείτε τις παραπομπές που παραθέτω.
   Θα σας παρακαλούσα δηλαδή να τις δείτε και μετά να γράψετε αν θέλετε σχόλιο!
   Έχουν τη σημασία τους!
...................................................................................................................................................

 Η εικόνα της Αγ.Βαρβάρας , βρίσκεται σε κεντρικό ναό του τόπου, όπου συχνά θα ακούτε τα τελευταία χρόνια για τα εν λόγω μεταλλεία!



Τα περιγράμματα είναι φτιαγμένα από τα διάφορα είδη ορυκτών της περιοχής.
.........................................................................................................................................................
   Η ΓΈΝΝΗΣΗ ΚΑΙ Ο ΘΆΝΑΤΟΣ είναι δυο από τα γεγονότα -θαύματα που...όλοι πιστεύουν πως ανήκουν στην δικαιοδοσία του ΘΕΟΎ!
 Γιατί και η ενδιάμεση..πορεία της Ζωής μας, να μην ανήκει ΣΕ ΕΚΕΊΝΟΝ;
 Και για όσους από μακρυά....φωνάζουν:ΚΛΕΊΣΤΕ τα μεταλλεία, καλό θα είναι να έρθουν να δουν από κοντά!
 Ο αληθινός πλούτος είναι στις ψυχές των ανθρώπων.
 Ο υλικός πλούτος όμως ,που μπορεί να θρέψει ανθρώπους με την τίμια εργασία τους  τουλάχιστον για το κομμάτι της δικής μας γης γεωγραφικά, βρίσκεται στο υπέδαφος!
 Ποιανού είναι το υπέδαφος;
 Ποιανού είναι το νερό, ποιανού ιδιοκτησία είναι ο αέρας που αναπνέουμε και ζούμε ; ποιανού ιδιοκτησία είναι ο ήλιος μας; το πράσινο, η φύση, τα ποτάμια;

 Ο πλούτος μας είναι κάτω από τη γη, στα έγκατά της!
 Μας ευλόγησε ο ΘΕΌΣ να έχουμε στο υπέδαφος τόσα χρήσιμα μεταλλεύματα, που ακόμα και η στρατιά του Μ.ΑΛΕΞΆΝΔΡΟΥ, από αυτά τα μεταλλεύματα έκανε τις πανοπλίες της , για να κατακτήσει τους ΠΈΡΣΕΣ!
ΧΙΛΙΆΔΕΣ χρόνια.... και ακόμα αυτή η γη έχει για όλους!
Η ΓΗ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΈΛΗ!
...............................................................................................................................................
 
Γιατί τάχα να μην μπορεί  να συνυπάρξει η μεταλλευτική δραστηριότητα, παράλληλα με τον τουρισμό;
 Και οι μεν και οι δε έχουν το δικό τους δίκιο!
 Ποια είμαι εγώ που θα κρίνω!προσωπικές σκέψεις γράφω..από τα λίγα μου περπατήματα στον τόπο εκείνον.
 Η πρώτη μου εντύπωση:
 ΜΕΓΆΛΑ όμορφα σπίτια..κλειστά, άδεια από ανθρώπους..Έφυγαν στις πόλεις ή στη ξενιτειά...αφού ΚΆΠΟΙΟΙ  ΔΕΝ τους επέτρεπαν να ζήσουν και να εργαστούν στον δικό τους τόπο!
Δεύτερη εικόνα:μιλώντας με ανθρώπους που συναντώ στο δρόμο μου -το ξέρετε πως είμαι ...της επικοινωνίας- συνάντησα  ανθρώπους από Χανιά , από Κύπρο, από Πελοπόννησο, από άλλα μέρη της ΜΑΚΕΔΟΝΊΑΣ μας , που η εργασία τους έκαμε να κάνουν τόπο τους , αυτόν τον τόπο!
Άρα...ο τόπος...έχει ψωμί για όλους!!!
Λέτε οι Ίδιοι  οι άνθρωποι να μην αγαπούν τον δικό τους τόπο: το τόπο των πατέρων τους και των προπάππων τους; μήπως..αγαπούν αυτόν το τόπο...περισσότερο οι κάθε λογής κουκουλοφόροι και μη;
Απλές σκέψεις μου εκφράζω!
ΑΠΑΝΤΉΣΤΕ μου, ΜΌΝΟ σε αυτό!!!!
Αν οι ξενόφερτοι κουκουλοφόροι, αγαπούν τόσο πολύ...αυτό το συγκεκριμένο φυσικό περιβάλλον που οι ντόπιοι, που γεννήθηκαν εδώ, μεγάλωσαν και συνεχίζουν να ζουν και ν΄αναπνέουν τον αέρα του, δεν αγαπούν!
Όλα αυτά...τα σκέφτομαι..την ώρα που με το καροτσάκι, κάνω βόλτες την εγγονούλα μου, και θέλω να αφήσω τι σκέψεις μου γραμμένες να τις διαβάσει όταν θα μπορεί.
Θα  ήθελα η εγγονή μου να ζήσει και να μεγαλώσει ναι σε αυτόν τον τόπο!τον τόπο μας!!!
είναι ένας ευλογημένος τόπος!!!
ΑΚΌΜΑ και τα πετραδάκια στην παραλία Στρατωνίου, το κεντρικό τόπο των μεταλλείων....ακόμα και τα πετραδάκια,,έχουν χρώμα ...ροζ!!!η ΕΛΠΊΔΑ!!!και πράσινο!και καφέ  και πολύχρωμα!!τέτοια χρώματα..δεν έχω συναντήσει αλλού!

Με αυτά λοιπόν τα πετραδάκια...τόλμησα να δημιουργήσω το πρώτο μου πετρωτό!
Τι να κάνουμε, η αγαπημένη μας Χαρά..-.(βλ.προηγούμενο θέμα) -μας κόλλησε....με πετρωίωση!Ξέρετε...είναι μεταδοτική αυτή η ίωση!Αντιβιοτικά μας; η αντίστοιχη προσπάθεια πετροθεραπείας!
Έφτιαξα ένα τρυφερό θέμα για να το θυμάται η εγγονούλα μου!με τα πρώτα μου πετραδάκια...από την παραλία Στρατωνίου...την πρώτη φορά που πήγα εκεί!
Θέμα:μητρικός θηλασμός!
 

τα χρώματα και τα υλικά χωρίς καμιά παρέμβαση παρά μόνο σπρέι στο τέλος.

....................................................................................................................
Είναι όμορφος τόπος!
Όλος ο τόπος μας είναι ευλογημένος και ζηλευτός!
 ....................................................................................................................
............................................................................................................................................
  Ένα απ΄ αυτά τα μεσημέρια, κοντά στην εκκλησία, άκουσα πένθιμη καμπάνα.Κάναμε βόλτα πολύ κοντά στο ναό, όπου σταμάτησε ένα αυτοκίνητο με άγνωστες πινακίδες. Κάποιοι γέροντες, έτειναν το χέρι τους στον άνδρα που βγήκε από το αυτοκίνητο.Πλησιάζοντας, ρώτησα: είστε από εδώ;
-Όχι, έρχομαι από Αθήνα!ο πατέρας μου ήταν Πελοποννήσιος αλλά έζησε εδώ και ήταν η τελευταία του επιθυμία να κηδευτεί εδώ!Εδώ αναπαύεται και η μητέρα μου.
 Προχώρησα συγκινημένη....Άνθρωποι που έζησαν εδώ... και άφησαν επιθυμία τους τα ταφούν εδώ!
 Αγαπημένη μου Αννούλα, όταν μεγαλώσεις έχεις να ακούσεις πολλές ιστορίες!όχι μόνο από διηγήσεις αλλά και βιώματα από τον άλλο σου παππού μέσα στις στοές! Από μέσα!
Σκέφτομαι αν όλοι αυτοί οι άνθρωποι που αντιδρούν χωρίς να γνωρίζουν , σκέφτομαι λοιπόν αν γνωρίζουν πως βγαίνει το ψωμί ή πόσο κοστίζει ένα ψωμί στον φούρνο του κ.Περικλή ή στον παραδοσιακό φούρνο του Θάνου.
 Είμαι απόλυτα βέβαιη πώς δεν γνωρίζουν γιατί δεν τους χρειάστηκε!γιατί αυτοί και κάποιοι άλλοι, ακόμα και μετά από τόσα χρόνια οικονομικής κρίσης, ίσως να τρέφονται με έτοιμο παντεσπάνι!
..................................................................................................................................................................
 Θαυμάζω την ΑΝΑΤΟΛΉ,στον ΆΘΩΝΑ!Δεν περιγράφεται με λόγια!
 Και δεν μπορεί να απαθανατιστεί σε φωτογραφίες γιατί είναι κόντρα στον ήλιο!
 Αν η εγγονούλα μου μπορούσε να μιλήσει,θα έλεγε: μα γιαγιάκα μου,  για μένα  η ΑΝΑΤΟΛΉ  μου,  είναι ο ΆΘΩΝΑΣ!














Ποιο ανθρώπινο χέρι η ποια εξουσία μπορεί να σβήσει τον ήλιο από τον πρωινό του περίπατο πάνω στην κορυφή του Άθω;

 Ποιο ανθρώπινο χέρι μπορεί να σβήσει τη χρυσή επιφάνεια ανάμεσα στον ουρανό και τη θάλασσα όταν χαράζει; ούτε καν να τη ζωγραφίσει μπορεί.


  Αυτές τις σκέψεις κάνω οδηγώντας το καροτσάκι με το κοριτσάκι μας σε άγνωστους δρόμους που όμως γίνονται γνωστοί!Και κρατάμε φωτογραφίες και σκέψεις!για να υπάρχουν!
 Διάλεξα να γράψω αυτές τις σκέψεις μου αυτόν τον μήνα πού είναι μία από τις γιορτές της!Γιατί η δική της γιορτή είναι το καλοκαίρι!Έτσι θα έπρεπε να είναι αλλά δεν μας πειράζει!ας γιορτάζει δυο φορές!
 Και διάλεξα επίσης να γράψω γιατί τον προηγούμενο μήνα γιόρταζαν οι τοπικοί άγιοι της Στρατονίκης!ο Άγιος Σέλευκος και η Αγία Στρατονίκη!Εικάζω πως έτσι ονομάστηκε το χωριό, στη χάρη της!
http://www.saint.gr/1041/saint.aspx

Το παλιό  όνομα του χωριού  είναι ΄Ισβορος και για την ιστορία , η πρώτη γυναίκα του Γιώργη Ζορμπά, (Αλέξη), ήταν η δεκαπεντάχρονη Ελένη, κόρη του εργολάβου στα μεταλλεία όπου και ο ίδιος εργαζόταν και την έκλεψε!Έζησαν μαζί  στο γειτονικό Παλαιοχώρι, και απέκτησαν πολλά παιδιά , οπότε όταν το 1909 η γυναίκα του πέθανε,  εκείνος εγκατέλειψε το χωριό  και τη συνέχεια διαβάστε την στις παραπομπές που σας δίνω. Στο μέλλον, γνωρίστηκε στο άγιο Όρος και έγινε φίλος με τον Ν.Καζαντζάκη, μέχρι το τέλος.'Ετσι μετά τον θάνατο του πρώτου στη Σερβία, όπου ξαναπαντρεύτηκε, μετά...γράφτηκε το έργο ..

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B7%CF%82_%CE%96%CE%BF%CF%81%CE%BC%CF%80%CE%AC%CF%82.

 Για την ιστορία και πάλι, στην εποχή που εργαζόταν ο Ζορμπάς στα μεταλλεία, υπήρχαν 600 φούρνοι-καμίνια μεταλλευμάτων.Θα το διαβάσετε στην τελευταία παραπομπή. Αξίζει τον κόπο.

 https://youtu.be/zgfknyPAZ98


Κι εδώ μια δημοτική βρύση, της εποχής που ανέφερα, με επιγραφή:
   ΤΗΝ ΕΚΑΜ Ο ΓΡΥΠΑΡΗΣ ΔΙΑ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗ ΒΡΥΣΗ
    ΕΥΧΟΜΕΝΟΣ ΕΙΣ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ ΥΓΕΙΑ ΝΑ ΧΑΡΊΣΗ
.............................................................................................................................................................
 Αυτές τις μέρες, που ξαναρίχνω μια ματιά στο γραπτό μου, ήδη...ετοιμάζονται πάλι απολύσεις.
 Αν ο κάθε εργαζόμενος συντηρεί μια τετραμελή οικογένεια, φανταστείτε το μέγεθος του προβλήματος που θα δημιουργηθεί για μια ακόμα φορά σε δυο χιλιάδες ανθρώπους .Στην ουσία δύο μεγάλα χωριά ακόμα ερημώνονται...
Δεν είναι μόνο ο μαρασμός των χωριών, είναι ο μαρασμός των ανθρώπινων ψυχών των ίδιων και των παιδιών τους.Είναι η διάλυση των ονείρων τους! Είναι το δικαίωμά τους στην εργασία, στον τόπο τους!
............................................................................................................................................................
 Επανέρχομαι στην αρχική μου εικόνα που έχει δημιουργηθεί με ευλάβεια με πίστη με υπομονή από κάποιους πιστούς τεχνίτες!με πετραδάκια του ευλογημένου υπεδάφους! Η αγία Βαρβάρα είναι πάντα προστάτιδα του πυροβολικού και προστάτιδα των μεταλλείων!Το γνώριζα από έφηβη, όταν τα καλοκαίρια, μαθητές και μαθήτριες βρίσκαμε εργασία στα άλλα μεταλλεία του νομού μας, στους Ελληνικούς Λευκόλιθους!Από κει πάλι...γενιές και γενιές έζησαν και ζουν!
'Εχω την πίστη πως η Αγία που είναι προστάτιδά τους θα προστατέψει τους ανθρώπους του μόχθου!


ΔΕΝ ΖΉΤΗΣΑΝ ΤΊΠΟΤΑ ΆΛΛΟ από το να μπορούν να εργάζονται και να ζήσουν στον τόπο τους!


http://politesaristoteli.blogspot.gr/2016/11/blog-post_6.html

ΑΦΙΕΡΏΣΤΕ λίγα λεπτά και δες τε με προσοχή το βίντεο  που περιέχεται εδώ!

https://www.metalleiachalkidikis.gr/metalleia-chalkidikis-metalleftiki-istoria-archaiotita.html


 http://www.hellas-gold.com/blog/metalleia-kassandras/107-metalleia-kassasndras-istoria-2500-etwn
 Τα πετραδάκια μου, από την δεύτερη  ασπρόμαυρη υπέροχη φωτ..της παραλίας!

  Αγαπημένες μου φίλες...αυτή τη φορά...δεν έπλεξα...σας ..περιέπλεξα...αλλά καλό είναι να συνδυάζουμε το τερπνόν μετά του ωφελίμου!
Δεν γνωρίζω σε πόσα λεπτά διαβάζεται η ανάρτηση, αγαπημένη μου Γιάννα(Syros), για σένα το γράφω, αλλά σίγουρα αν διαβάστε όλες τις παραπομπές, κάτι θα σας έχει μείνει!!!
Κι επειδή είναι και η δική μου ονομαστική γιορτή αυτόν τον υπέροχο μήνα , αντί κεράσματος....πω πω..τι σου είναι η ζωή, η ανάρτηση γράφεται αρχές Νοέμβρη...και...δέχομαι...πρωινή έκπληξη την εγγονή μου...με τα κεράκια της γιαγιάς!ήταν τόσα πολλά που μέχρι να ανάψουν τα λίγα πιο κάτω από εξήντα, έσβηναν τα πρώτα που άναψαν νωρίς και κάλυπταν με ροζ κρούστα την επιφάνεια!'Ομως τι καλύτερο κέρασμα!!Μάλιστα....ακριβώς την ώρα που διάβαζα για τη διώρυγα του Ξέρξη για να μην σας γράψω ανακρίβειες, ακριβώς εκεί από τα πολλά κεράκια δημιουργήθηκε η διώρυγα στο υπέροχο σοκολατένιο γλυκό!
και από πλάγια.....φαινόταν όλα σε μια γλυκιά καμπύλη σαν την ίδια την γλυκιά ζωή!
Σάμπως τι είναι η ζωή καθενός μας πέραν από μια καμπύλη που περνά τόσο γρήγορα!
Μακάρι όλα να είχαν χρώμα ροζ!
.....................................................................................................................................

ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟ ΦΩΣ

Νυχτωμένοι στρατοκόποι,
στά σκοτάδια πού γυρνᾶτε,
σάν τί νά 'ναι πού ζητᾶτε;
Τόσος δρόμος, τόσοι κόποι
μές στό σκοτεινό στρατί
τ' ἀνηφορικό, γιατί,
νυχτωμένοι στρατοκόποι;

Νά! Σέ λίγο ἀρχίζει ἡ μπόρα:
Σύγνεφα, βροντή, καπνός·
καί τό λιγοστό ἀστροφῶς,
πού σᾶς σιγοφέγγει τώρα,
ὅπου νά 'ν' κι αὐτό θά σβήσει.
Καί σεῖς τρέχετε, γυρνᾶτε,
λές καί βιάζεστε νά πᾶτε
σέ νυχτερινό μεθύσι.

Τόσος δρόμος, τόσοι κόποι!
Σάν τί νά 'ναι πού ζητᾶτε
στά σκοτάδια πού γυρνᾶτε,
νυχτωμένοι στρατοκόποι;

- Τί ζητᾶμε; Φῶς, διαβάτη:
Εἶν' ὁ πόθος ὁ βαθύς
κάθε ἀνθρώπινης ψυχῆς.
Σάν ποιό νά 'ν' τό μονοπάτι
πού στό φῶς θέ νά μᾶς φέρει;
Ἄχ! κανείς μας δέν τό ξέρει.

Φῶς ζητᾶμε, Φῶς, διαβάτη.                         

Πήραμ' ἕνα γιδοστράτι
καί χυθήκαμε στά σκότη
ἀπ' τήν πρώτη μας τή νιότη.
Καί ζητᾶμε κι ὅλο πᾶμε
κι ὅσο πᾶμε καί ζητᾶμε.

Πόσα χρόνια πᾶνε τώρα;
Χίλια; Δυό χιλιάδες; Τρεῖς;
Μέτρησέ μας τα ἄν μπορεῖς.
Μέ τήν ἴδια πάντα φόρα,
στό σκοτάδι, στ' ἀστροφῶς,
τριγυρνᾶμε σάν ἀλῆτες,
νυχτωμένοι παρωρίτες,
καί γυρεύουμε τό Φῶς.

Πήγαμε στή Βαβυλώνα,
στό Θιβέτ, στήν Καρχηδόνα,
στῆς Αἰγύπτου τίς ἐρμιές.
Μᾶς ἐμάθαν ὅλ' οἱ δρόμοι
κι ὅλες οἱ νεροσυρμές
ὥς τήν Κίνα κι ὥς τή Ρώμη.

Τϊποτα! Νεκρές ἐλπίδες!
Δέν ἐβρήκαμε παρά
λιγοστές χλωμές ἀχτίδες.
Φῶς ζητᾶμε, Φῶς, διαβάτη.
Ξαναπαίρνουμε φτερά
καί πετᾶμε νύχτα-μέρα
ἀπ' τό Νεῖλο στόν Εὐφράτη
κι ὥς τίς θάλασσες κι ὥς πέρα.

Τρέξαμε στό Καπιτώλιο
καί στό βράχο τόν αἰώνιο
κι ἀνεβήκαμε κι αὐτές
τοῦ Ὀλύμπου τίς κορφές.

Μά κι ἐδῶ ἡ χαρά σάν πρῶτα
σβήστηκε σάν λευκαφρός:
Ἦταν φῶτα, χίλια φῶτα,
μά δέν ἤτανε τό Φῶς...
Καί κινήσαμε καί πάλι
καί ριχτήκαμε ξανά
στά λαγκάδια, στά βουνά,
στά σκοτάδια καί στήν πάλη.

Καί γυρνᾶμε σάν ἀλῆτες,
νυχτωμένοι παρωρίτες,
στό σκοτάδι στ' ἀστροφῶς.
Ἄχ! πονόψυχε διαβάτη,
πές ἐσύ, ποιό μονοπάτι
θά μᾶς φέρει πρός τό Φῶς;

- Κουρασμένοι στρατοκόποι,
πού σᾶς εἶδαν τόσοι τόποι,
πού σᾶς θόλωσαν τό μάτι
καταιγίδα, ἀνεμοζάλη,
δίψα, θλίψη, φόβος, μπόρα,
πάρτε καί τό μονοπάτι
τό φτωχό, πού θά σᾶς βγάλει
πρός τῆς Βηθλεέμ τή χώρα.

Εἶν' τό ἴδιο τό στρατί
τό ματόβρεχτο πού φθάνει
στό μαρτυρικό στεφάνι
κι ὥς τό Γολγοθᾶ κρατεῖ.
Ἀκλουθᾶτε το, ἀκλουθᾶτε:
Ἀπ' τή φάτνη ὥς τό Σταυρό
μπόρεσα κι ἐγώ νά βρῶ
τ' ἄυλο Φῶς π' ἀναζητᾶτε.

Γ. Βερίτης

Καλό μήνα Δεκέμβριο και με το καλό να ετοιμαστούμε να υποδεχθούμε στις ψυχές μας   τ΄ΑΥΛΟ ΦΩΣ!
 Y.γ.
Να ευχαριστήσω την φίλη μου (παιδική -νυν και αεί )για την φωτογραφική της μηχανή, τον τελευταίο καιρό σχεδόν ...κατάχρηση της αγάπης της κάνω, αλλά μέχρι να βάλει προτεραιότητα ο άγιος Βασίλης στα αιτήματά μου, θα τη δανείζομαι ,γιατί είναι κρίμα να χάνονται αυτές οι ανατολές!


Και ακόμα, προτείνω αν μπορείτε να αποκτήσετε το υπέροχο πρωτότυπο βιβλίο βίβλου και κατασκευών:ΧΡΙΣΤΟΎΓΕΝΝΑ ΣΤΗ ΒΗΘΛΕΈΜ!Είναι το πρώτο βιβλίο της εξαίρετης
 κ. Κατερίνας Δανδουλάκη- Χιόνη!
Απευθύνεται σε μικρά και μεγάλα παιδιά με κατασκευές που μπορείτε να κάνετε μαζί τους!
Αναζητείστε το https://www.politeianet.gr/books/9789604952120-dandoulaki-chioni-katerina-athos-christougenna-sti-bithleem-265619

Προσωπικά ενθουσιάστηκα !!!το προτείνω ανεπιφύλακτα!

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Ανδρέας





Φωτογραφία της Χαρά Θεοδωρίτση.
-Πως θα το φωνάζουν το αγοράκι γιαγιά μου;
- Το όνομά του αρχίζει από Α και τελειώνει σε α!
 Ο Άγιος προστάτης του, είναι προστάτης της πανέμορφης Πάτρας, μιας πόλης της Πελοποννήσου, την ξέρεις;
Λένε επίσης, πως στη γιορτή του, ανδριεύει το κρύο!
Τι λες,να του πλέξουμε μια ζεστή κουβερτούλα;



- Μπράβο Αννούλα, σε ευχαριστώ που με βοηθάς, πρέπει να την τελειώσουμε γρήγορα, γιατί άρχισαν τα κρύα!


 και αφού τελειώσαμε το περίγραμμα, με μπλέ και λευκό, προσαρμόσαμε έτοιμη κορδελίτσα και στις γωνίες από δύο λουλουδάκια, σιέλ και μπλε, να ομορφύνει!














εδώ, λεπτομέρεια στις γωνίες των γραμμάτων...που τις πλέξαμε γαϊτανάκι και μετά αφού τις ράψαμε προσεκτικά, κάναμε ένα διακριτικό περίγραμμα με το σκούρο μπλε, σαν πλαίσιο.

η κορδελίτσα προαιρετική, μπορεί να αφαιρεθεί με δύο  προσεκτικά τραβήγματα.


-'Ομως γιαγιά μου, αν κάποτε καθόμαστε  στο ίδιο θρανίο με τον Ανδρέα, λες να του πω για την σιέλ κουβερτούλα που βοήθησα κι εγώ;
-Δηλαδή τι σκέφτεσαι να του πεις;
-Θα του πω...Ανδρέα, θυμάσαι εκείνη την κουβερτούλα; ε,να ξέρεις πως κι εγώ έπλεκα.Εκεί έμαθα να πλέκω!Δεν μπορούσα να περιμένω σαν τη γιαγιά μου, που περίμενε να γίνει γιαγιά για να μάθει να πλέκει!να, αυτό σκέφτομαι να του πω....
-Αχ..Αννούλα μου, σωστά τα λες, αλλά κάθε πράγμα στη ζωή θέλει τον χρόνο του!
   Θα σου δώσω ένα παράδειγμα:
   Αυτούς εδώ τους βολβούς τουλίπας, μου τους έφερε η φίλη μου αρχές καλοκαιριού από την Ολλανδία!Η Ολλανδία, φημίζεται για τις πολύχρωμες τουλίπες της.Λοιπόν, μου είπε:Θα φυτέψεις τους βολβούς τον Οκτώβριο.Κι έτσι, τους κράτησα σε στεγνό και σκιερό μέρος όλο το καλοκαίρι, και τώρα που ήρθε ο Οκτώβριος, θα σε πάρω από το χεράκι να τους φυτέψουμε μαζί!
Ορίστε: Ετοίμασα δύο καλαθάκια, με χώμα και αφού άφησα τους βολβούς για λίγο σε νερό, τους φυτεύουμε προσεκτικά εδώ στα καλαθάκια- γλάστρες!Κάπου κάπου θα τους ρίχνουμε λίγο νεράκι να είναι το χώμα τους νωπό!.Δεν πειράζει αν μείνουν έξω στην παγωνιά, αλλά εμείς θα τις προστατέψουμε!τι λες;Και θα παρακολουθούμε και θα φωτογραφίζουμε, μόλις βγουν τα πρώτα πράσινα φυλλαράκια. Κατάλαβες;
Λοιπόν! οι βολβοί είναι δέκα, τους μετρήσαμε! τέσσερις στο ένα καλαθάκι για σας, τέσσερις στο άλλο καλαθάκι για τη νονά του Ανδρέα και δύο θα κρατήσουμε εδώ με τον παππού σου και θα μιλάμε  μεταξύ μας  κάθε τόσο να μάθουμε ποιες  φύτρωσαν πρώτα!εντάξει;και όταν ανθίσουν θα τις φωτογραφίσουμε τις όμορφες τουλίπες μας!τι λες;ανυπομονώ να δω ποια χρώματα θα έχουν!

 
Αν τις φυτεύαμε αμέσως θα χαλούσαν!έπρεπε να έρθει η κατάλληλη εποχή!Κατάλαβες;
Θέλω να σου πω, πως κάθε τι έχει τον χρόνο του και τον τρόπο του.Για παράδειγμα κι εγώ είχα μαζέψει πετραδάκια από την παραλία το καλοκαίρι, αλλά δεν θα μπορούσα να σκεφτώ να κάνω αυτή την εικόνα που βάλαμε με τη γιαγιά και την εγγονούλα!
https://kantomagapi.blogspot.gr/
..................................................................................................................................................................
  Λοιπόν για να ξαναγυρίσουμε στον μικρό Ανδρέα και στην όμορφη Πάτρα, θα προσευχηθούμε μαζί, ο άγιος Ανδρέας να τους προστατεύει ΟΛΟΥΣ!
  Από σήμερα είναι και δικός μας προστάτης!